با چشمای درشت و خیس
نـشسته بـودی روبـروم
نـگـات پـر از تـرانه بود
امـا عجـیـب و نـا تـمـوم

نـفهمیدم چـی شده بود
عشقمـو پس دادی عزیز
خط کشیدی رو اسمم و
گفتی تموم شد همه چیز

چی شده که عوض شدی
حـالا نگات زمستـونـه
دلت دیگه مهتابی نیس
سیاه شده ، یه زندونـه

قسـم بدم میـگی چـرا ،
تو هم شدی مثل همه ؟
با اون همه عشق و غرور
حـالا شدی مـجـسـمه

چه جوری بـاورم بـشه
حـرفاتـو حـاشا می کنی
وقتی میگم چه بد شدی
فقـط تـماشـا می کـنی

بــانــوی مـهـتـابـی مــن
دشنه شدی ، یه زخم نو
بـهونه های پشت هم
آخـرش م گـفتـی بــرو

کی اومده تو زنـدگـیت
که ساده از من میگذری
دم غـروبـا واسه کـی
گـلای مـریـم مـیبـری

بانو واسه چشای کی
تـرانـه میسـازی حـالا
قافیه اسـم کی شده
کـه ما شدیم موج بـلا

اون هـمه مـهربـونـیات
قسمت قـلب اون یکـی
سـهم مـن م از این شبـا
غـربت و مرگ و تـیرگـی

فـکر میکنی اون بتـونـه
قدر من عاشق تو شـه
عکس تو رو به جای ماه
تـو آسـمـونـا بـکـشـه

تو عشـق تو ایـن عاشقـا
بـه گـرد مـن نـمـیـرسـن
نه شب میشن نه آسمون
پـرنـده نیستـن ، قـفسـن

................. مـگه نشنیدی کـه مجنون .................
................. چی میگفت یه روز به لیلا .................
................. صـد تا عـاشـق م بـیاری .................
................. مثـه مـن نـمـیشه پـیـدا ........................

کاش مي دونستي چقدر دلم بهانه تو را ميگيره هر روز کاش مي دونستي چقدر دلم هواي با تو بودن را کرده کاش مي دونستي چقدر دلم از اين روزهاي سرد بي تو بودن گرفته کاش مي دانستي چقدر دلم براي ضرب آهنگ قدمهايت گرمي نفسهايت، مهرباني صدايت تنگ شده کاش مي دانستي چقدر دلواپس تو‌ام کاش مي دانستي چقدر تنهام ، چقدر خسته ام و چقدر به حضور سبزت محتاجم و همیشه از خودم می پرسم این همه که من به تو فکر کنم تو هم به من فکر می کنی؟ این چه سوالی که می پرسی مگه میشه دونفر عاشق هم باشن و به فکر هم نباشن

خلاصه بگم هزاران هزار ای کاش و اما و اگر تو ذهنم هست که نمی تونم بگم یعنی فرصت نمی شه بگم فقط می تونم تموم حرفامو خلا صه کنم تو کلام اونم این که من دوست دارم